Verklaring tijdens de raadsvergadering

 

Meneer de voorzitter,

Een nieuw lid voor het presidium moet worden gekozen, want door een bericht in de krant treedt de heer Ettes terug als lid van het presidium. Een bericht dat je eerder in een andere gemeente verwacht, waarbij je dan denkt: "wat een zootje is het daar toch."

Noch in een ingezonden brief, noch in de wandelgangen, noch in een ingelaste raadsvergadering wordt ook maar iets van dat bericht tegengesproken of teruggenomen. Het moet dus wel waar zijn. Jammer, voor zijn kiezer.

Ik constateer nu dat de volkvertegenwoordiger vóór de betreffende raadsvergadering tegen eenieder zegt die het maar wil horen dat het N23-plan niks is, na die vergadering zegt dat het niks is, maar als het er toe doet, als er een handtekening onder een ‘ja' of ‘nee' gezet moet worden, even een draai van 180 graden maakt. Ja, zo geef je echt openheid van zaken en maakt je het voor iedereen wel zo duidelijk:" Als gekozene sta ik ergens voor, maar vecht er niet voor", lijkt de  toenmalige fractievoorzitter heer Ettes hier te zeggen.

Een vertegenwoordiger van het volk staat ergens voor, ook op momenten dat het er op aankomt; dat verwacht de kiezer van je. Dat geldt niet alleen voor leuke, pakkende one-liners als je zegt dat de politiek open en duidelijk moet zijn, Stede Broec leefbaar moet zijn, of dat er cadeautjes uitgedeeld moet worden in de vorm van een sportpasje, maar zeker als het over een plan gaat dat zo'n jaar of vijftig het landschap bepaalt.

Het frappeert mij dat de heer Ettes vóór de verkiezingen stevig afgaf op bepaalde partijen die hij neerzette als regentenpartijen, vastgebakken aan het pluche. En kijk aan, nog geen twee jaar later stemt hij liever voor een flutplan met een hoog impactgehalte dan dat hij zijn achterban van een ruggengraat voorziet, gebakken aan het pluche."

Over het bericht, over mening en de handelswijze van het raadslid Ettes kan ik zelf niet zo kwaad zijn; ik denk dat het mij als raadlid niet wezenlijk deert.

Enerzijds namelijk zullen er altijd wel mensen zijn die de manier van handelen of denken van de heer Ettes reflecteren op alle raadsleden en zeggen: "zie je, die raadsleden, dat zijn draaikonten; de politiek doet maar wat". Zeker diegenen die op de heer Ettes gestemd hebben. Ik kan mij wel voorstellen dat zij zich bedrogen voelen, verloochend; een aantal zelfs verraden wellicht. Dat laatste zal zeker het geval zijn bij de actiegroepen die in de heer Ettes tot misschien wel tot vlak voor de raadsvergadering een medestander vonden. Wat een klap in hun gezicht.

Anderzijds denk ik dat het gros van de mensen wel degelijk het ene raadslid kan onderscheiden van het andere.

Daarnaast heeft hij het plan waar ik ja op heb geantwoord, mede-ondersteund. Bedankt daarvoor. Want als hij zonder last of ruggespraak tegen had gestemd, had de kans dat de weg er niet zou komen wat groter geweest. De komende vijftig jaar kan hij nog terugdenken aan zijn misschien wel cruciale stem.

Het hooguit lastige is nu dat je bij plannen of afspraken in je achterhoofd steeds denkt aan een zekere onzekere factor. Een hulpmiddel kan dan zijn dat je bij een eventuele stemming in je eigen nadeel moet denken, want dan kan het altijd nog meevallen.

De heer Ettes, een vertegenwoordiger in windvanen, stapt dus uit het presidium.

Voorzitter, ik heb een vraag voor de heer Ettes: Ik neem aan dat dit niet een actie is van ‘even voor een tijdje'. Klopt mijn aanname?

Toevallig ken ik namelijk een voorbeeld van een raadslid dat wèl even is opgestapt uit het presidium en nadat de rust was weergekeerd weer het stokje van zijn opvolger wilde overnemen. Kijk, daarmee toon je een raad pas goed dat je totaal geen respect hebt voor de functie, dus niet waardig bent die functie te dragen en in feite de hele gemeenschap schoffeert.

Het nieuwe lid van het presidium wens ik alvast veel wijsheid toe.